Leer elk kind lezen

Waarom er niet méér Alfabetcodescholen zijn



Ergens in het vragenrondje na een lezing komt de vraag. Altijd. Als het allemaal waar is wat ik zeg, waarom zijn er dan zo weinig scholen die de stap naar de Alfabetcode zetten?

Omdat  Alfabetcode-leerkrachten hun lessen niet kant-en-klaar geleverd krijgen, antwoord ik dan meestal. Ze moeten nogal wat materiaal zelf maken. Dat is minder werk dan het lijkt, maar omdat ze de handen zo ook al vol hebben, kijken ze daar toch tegen op. Bovendien is het essentieel werk. In hun opleiding hebben de meeste leerkrachten namelijk nooit geleerd hoe het schrift precies werkt. Dat wil zeggen: ze moeten iets onderwijzen, wat ze meestal zelf niet helemaal snappen.  Snappen hoe de code werkt die we gebruiken om Nederlands te schrijven, kunnen ze door Dwaalspoor dyslexie te lezen. Wat ze door die lectuur gesnapt hebben een beetje inoefenen, doen ze door lesmateriaal te maken.  Is dat veel gevraagd? Kan een leerkracht die iets over staartdelingen gelezen heeft, maar er nooit een heeft gemaakt, in de klas uitleggen hoe de kinderen het moeten doen?

Maar dat is slechts een deel van het antwoord.

Alfabetcode-kinderen leren lezen door te leren schrijven. Leren schrijven doen ze met Schrift-letters. Gevolg: op Alfabetcode-scholen schrijven leerkrachten Schrift-letters. Maar nogal wat leerkrachten zien niet in waarom de letters die ze al jaren schrijven plots niet meer goed genoeg zouden zijn.

En dan is er nog iets. Ooit hoorde ik een paar leerkrachten napraten over de lezing die ik net had gegeven. Ze liepen in het donker de school uit en hadden niet door dat ik ze kon horen. ‘Akelig’, vonden ze het dat ze volgens mij ‘elk kind konden leren lezen.’ Dat laat zien waar de belangrijkste Alfabetcode-drempel ligt. Wie een conventionele methode volgt en aanneemt wat er op de website van de makers staat over kinderen die ‘nu nog sneller tot écht lezen komen,’ hoeft er zijn slaap niet voor te laten als er kinderen zijn die niet meekomen. De methode heeft extra materiaal voor ‘zwakke lezertjes.’ En kinderen die het zelfs daarmee niet redden behoren waarschijnlijk tot de groep van pechvogels die het nooit leert. Nu ja, pechvolgels, ze hebben gewoon ándere talenten.

Alfabetcode-leerkrachten zien dat anders. Ze zien het niet als hun taak leesles te geven. Hun taak is: elk kind leren lezen. Als ze dat met een van de gebruikelijke methodes moesten zien klaar te spelen, zouden ze nauwelijks nog slapen: die zitten namelijk vol constructiefouten. Maar omdat ze begrijpen hoe de code werkt, kunnen ze hun taak best aan en slapen ze misschien wel beter. Voor het oudercontact aan het eind van het schooljaar hoeven ze zich namelijk geen zorgen te maken over de vraag hoe ze de ouders gaan uitleggen waarom hun kind het maar niet geleerd krijgt.

Nog geen commentaren

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Een video die u niet mag zien

Klik op de afbeelding. Dan ziet u waarom dat niet mag.

Nikslexie: de Alfabetcode-film

Klik op de afbeelding om de documentaire te bekijken.

Basiskoppelingen oefent u zo

Klanken herkennen? Letters schrijven? Basiskoppelingen maken? Klik op de afbeelding en kijk hoe dat gaat.

Vlotheid trainen gaat zo

Klik op de afbeelding om de tutorial te bekijken.

De Alfabetcode bij Van Gils en Gasten

Klik op de afbeelding om een fragment van het gesprek te bekijken.

WordPress Appliance - Powered by TurnKey Linux