Leer elk kind lezen

Waar is het bewijs?



Ether

De ether, lange tijd een cruciaal begrip in de fysica, nu een overbodig concept. Net als met het begrip dyslexie

Gesprek met een kritische lezer.

– “Het klink allemaal wel aannemelijk wat u in Dwaalspoor dyslexie schrijft, maar u bewijst niet echt dat dyslexie niet bestaat. Met dyslexie bedoel ik dan  een aangeboren defect dat het mensen onmogelijk maakt om vlot te leren lezen.”

Ik: “Stel, we discussiëren over wat anders. Over het monster van Loch Ness. Wie moet er dan een bewijs leveren? Moet ik bewijzen dat het niet bestaat, of moet u bewijzen dat Nessie wel in het meer zit?”

– “Dat is wat anders. Er is in de wetenschappelijke literatuur een consensus over het begrip – en dus ook over het bestaan -van dyslexie. Dat is bij het monster niet het geval.”

Ik weer: “Om te beginnen: er is helemaal geen consensus, er is alleen een stelling  – namelijk dat sommige mensen zonder leesvermogen worden geboren – die steeds weer herhaald wordt. En zelfs als er een consensus was, wat dan? Ooit was er een wetenschappelijke consensus dat er een stoffelijk medium moest zijn dat de voortplanting van het licht mogelijk maakte, de ether. Aan het begin van de twintigste eeuw was het daarmee uit. Niet omdat iemand bewees dat de ether niet bestaat. Wel omdat de toegenomen kennis en een beter begrippenapparaat het concept ether overbodig maakten. Welnu, over leren lezen en schrijven weten we inmiddels ook meer. En om te zeggen wat we moeten zeggen, hebben we het concept dyslexie niet nodig. Dyslexie is een overbodig begrip geworden. We kunnen elk kind leren lezen.”

WordPress Appliance - Powered by TurnKey Linux