Leer elk kind lezen

Over dyslexie weten we niets



Cijfers over leesproblemen zijn geen cijfers over dyslexie.

Cijfers over leesproblemen zijn geen cijfers over dyslexie.

Over Dwaalspoor dyslexie wordt vooral gezwegen. Als er al eens kritiek verschijnt, dan gaat die meestal zo: ‘Misschien is de Alfabetcode niet eens zo een slechte methode, maar alle problemen oplossen doet ze beslist niet.’ En dan volgt er een verwijzing naar een of ander onderzoek waarin kinderen training in foneembewustzijn hebben gekregen, maar toch problemen bleven hebben.

Er is geen enkele reden om van dit soort opmerking onder de indruk te komen. Iedereen die in Vlaanderen en Nederland een methode voor lezen op de markt brengt, zegt dat hij foneembewustzijn traint. En het zal ook wel kloppen dat ze allemaal ‘iets met foneembewustzijn doen’. De vraag is echter of ze het goede doen. Of ze de juiste vragen stellen, de juiste opdrachten geven.

Kritiek op Dwaalspoor dyslexie is welkom, maar wie kritiek heeft moet eerst de boodschap begrijpen. Die valt samen te vatten in een simpele stelling: alle methodes die in Nederland en Vlaanderen voor lezen en spellen worden gebruikt maken fouten die leerlingen fataal in de war (kunnen) brengen.

Als deze claim juist is, dan betekent hij: we weten wel dat er veel kinderen en volwassenen hardnekkige problemen hebben met lezen, maar over dyslexie in Nederland en Vlaanderen weten we niets.  Om de simpele reden dat al deze kinderen en volwassenen mogelijk ook – of moeten we zeggen: zeer waarschijnlijk – slachtoffer geworden zijn van de fouten in de methode waarmee ze (niet goed) hebben leren lezen.

Kritiek op Dwaalspoor dyslexie moet dus ofwel aantonen dat de gebruikelijke methodes de fouten die hen in het boek worden aangewreven helemaal niet maken, ofwel dat deze fouten er helemaal niet toe doen. De rest is naast de kwestie.

WordPress Appliance - Powered by TurnKey Linux