Leer elk kind lezen

Een kleine balans



Bij het begin van de zomervakantie, een kleine balans: Hoe staat het met Dwaalspoor dyslexie en de Alfabetcode?

Sinds half september is de website ruim 31.000 keer bezocht. Sinds februari kunt u de tweede druk kopen van het boek.

Belangrijker: vorig jaar september was er één school waar de kinderen met Alfabetcode en Schrift leren lezen en schrijven: de TintelTuin in Zoutleeuw.

Over twee maanden komen er vier scholen bij: De Levensboom in Wevelgem, Buurtschool V-Tex in Marke, De Vier Tuinen in Oudenaarde en Het Speelscholeke in Deurne.

downloadv-texvier tuinenspeelscholeke

 

Daarnaast zijn er nog vijf scholen die nog even afwachten maar de ontwikkelingen op de voet volgen: De Levensboom in Marke, de Zeppelin in Mortsel, de Wondere Wereld in Lummen, De Harp in Gent en de Wonderwijzer in Zutendaal.

Op het aantal ouders, remedial teachers, logopedisten en onderwijzers dat in Dwaalspoor dyslexie inspiratie heeft gevonden om kinderen weer op het goede spoor te krijgen, hebben we geen zicht. Maar ze zijn er. De alfabetcode-mailbox bewijst dat. (Edward Snowdon en Barack Obama kunnen u daar vast meer over vertellen.)

Uiteraard kwam er kritiek op het boek die graag vernietigend was geweest. Waarom hij dat nooit was, leest u in Dwaalspoor recensies en Dyslexie-expertise: de spelregels. Maar er waren ook positieve reacties, en niet alleen van leken. Hieronder de recensie van pedagoog en leerstoornissenspecialist Karl Baert.

‘Over de leerstoornis dyslexie is al heel wat gepubliceerd. Ook hevige discussies ontbraken hierbij niet. Volgens specialisten zou vijf tot tien procent van de bevolking een dyslexieprobleem hebben dat zich vooral uit in het niet vlot kunnen omgaan met geschreven communicatie. Kortom een lees- en/of (schrijf) spellingprobleem. Doorheen de jaren werden verschillende leesmethodes, schrijf- en spellingmethodes en werkwijzen ontwikkeld om dyslexie een halt toe te roepen. Volgens Erik Moonen is er intussen zelfs een averechts effect, namelijk dat kinderen dyslectisch worden gemaakt door falende onderwijsmethoden. Om deze stelling kracht bij te zetten onderbouwt hij dit op een sterk wetenschappelijke manier in Dwaalspoor dyslexie.

Daar waar onderwijsmensen er jaren van overtuigd zijn dat iets zogenaamd goed werkt, haalt de auteur dit onderuit. Zo beweert hij onder meer dat voor het ontwikkelen van een goede schrijftechniek schrijfdansoefeningen en luchtschrijfoefeningen puur tijdverlies zijn. Ook werken met niveaugroepen, zelfstandig werk en zelfs individuele instructie dragen volgens hem niet bij tot effectiever lezen, en kinderen leren niet beter lezen in homogene prestatiegroepen. Leg dit maar eens uit in de Vlaamse scholen en aan de leerkrachten die al jaren denken dat dit nu de juiste didactische werkvormen en methoden zijn. De auteur blijft niet enkel bij vaststellingen. Integendeel, hij biedt concrete oplossingen door het aanbieden van een eigen nieuwe methode, ‘de Alfabetcode’, voor het lees- en schrijfonderwijs. Dit is wel echt de sterkte van het boek. Het uitgangspunt van zijn methode is: onderwijsmethoden die helder gestructureerde instructie combineren met effectieve training in foneembewustzijn voorkomen inderdaad dat dyslexie zich ontwikkelt. Hij hecht, terecht, veel aandacht aan een heldere instructie gevolgd door oefenen. Hiertoe werkt hij de activerende directe instructie uit die bestaat uit zeven stappen, met name terugblik, oriëntatie, uitleg, begeleide oefening, zelfstandige verwerking, evaluatie en terug- en vooruitblik. Zijn methode legt hij haarfijn uit aan de hand van duidelijke lesschema’s. De auteur gaat er prat op dat zijn methode inmiddels bewezen heeft dat ze gemakkelijk hanteerbaar en dyslexieveilig is. Dit boek is een van de enige in zijn soort die duidelijke standpunten inneemt en concrete, werkbare oplossingen biedt voor kinderen met dyslexie.’ [Karl Baert] / 2012-12-31 / Copyright (c) Vlabin-VBC

Een aardig stukje tekst dat we graag een paar weken de tijd geven om te bezinken.

WordPress Appliance - Powered by TurnKey Linux